National Geographic

 

 

Yayın Tarihi: 01.09.2018

 

 

Bu sayımızda size 8 adet resim sunacağız. Bu resimler National Geogprahic Mecmuasının açtığı yarışmada en iyi yüz resim arasında seçilmişlerdir.

Her birinin altında kısa bir de hikayesi var

 

 

 

Tehlikeli Fotoğraf

 

Renkli sualtı fotoğrafçılığının ilk örneklerinden biri, bir patlamayla başladı. Ocak 1927 sayısında yer alan makale için Florida'da deniz canlılarını (üstteki Lachnolaimus maximus gibi) görüntüleyen ihtiyoloji uzmanı W. H. Longley ve Geographic fotoğrafçısı Charles Martin, otokrom yöntemiyle ilk sualtı fotoğrafını çekti.

 

Fotoğraf: Charles Martin ve W. H. Lon

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dumanla İşaret

 

Solungaçlarından dışarıya duman gibi püskürttüğü öğütülmüş kabuk tozu, bu horozbinanın yemeğini -büyük olasılıkla istiridye, tüyayak ya da salyangoz- bitirdiğini gösteriyor.

 

Fotoğraf: Brian Skerry

 

 

 

Zamanın Ötesinden

 

18.000 yıl önce ücra bir ada dünyasında yaşamış olan, boyu bir metreye ulaşan, dev sıçanlardan Komodo ejderlerine kadar çeşitli hayvanları avlayan ve taştan aletler yapan Hobit adlı bu ufak dişi hominin, günümüz insanlarının kayıp atalarından biri olabilir.

 

Fotoğraf: Kenneth Garrett

 

Kum Sanatı

 

Kumu belli bir yönden sürekli olarak döven rüzgâr, zamanla, oyulmuş bir heykeli andıran ve canlı organizmalar gibi büyüyen, hareket eden ve üreyen bir kumul dizisi yaratıyor. Her birinin genişliği yaklaşık 9 metreyi bulan öndeki küçük, yuvarlak kumullar ortadaki büyük ve dokulu kütleden kopup oluşmuş.

 

Fotoğraf: George Steinmetz

 

 

Kızaran Çıplak solungaçlılar

 

Altın yaldızlı Chromodoris bullocki bir mercan resifi boyunca dalgalı bir rol izlerken, pembeden mora kadar uzanan renkler saçıyor. Bilimciler resif yaratıklarının bütün bu renklerle karşılaşınca ne gördüklerini ve deniz canlılarının ne tür mesajlar ilettiklerini daha yeni keşfediyor.

Fotoğraf: Tim Laman

 

 

180 metre derinliğe dalıyor, siğile benzer yumrularla kaplı kafalarını deniz tabanına sürtüyorlar; bazen baş

aşağı yüzüyorlar; batık gemiler kadar kocamanlar, sıcakkanlılar ve yeryüzündeki

en büyük gelgit akıntıları yanlarından geçip giderken onlar, soğukta ve sonsuz

karanlıkta nefeslerini tutuyorlar. Ve sonra, bir mağarayı andıran kocaman

ağızlarını açıp, akıntılar besinleri sürükleyip dosdoğru içeri taşısın diye bekliyorlar.

 Bu, Kuzey Atlantik balen balinalarının (gerçek balina olarak da anılıyorlar) Maine,

 New Brunswick ve Nova Scotia arasında, Fundy Koyu'ndaki beslenme

yollarından biri. Ya da, en azından, ağırlıkları 40 ila 70 ton arasında değişen bu

 hayvanların, kafalarında çamurla su yüzüne çıkmalarını izleyen uzmanların

 varsayımları bu yönde. Aslında, diyorlar, bu -henüz kimsenin hayal edemediği-

bir başka eylemin sonucu da olabilir.

 

 

Bilim dünyası bu hayvanları Eubalaena glacialis yani, "iyi -veya gerçek- buz balinası" diye adlandırıyor. Bu ad, içinde derin bir ironi barındırıyor; çünkü, balinacıların onları, öldürmek için doğru balina olarak seçmesinden geliyor. Bir zamanlar, sığ kıyıları tercih eder,

 limanların yakınından geçer, yavaş yüzer ve genelde yüzeyde oyalanırlardı. Bu nitelikleri, zıpkın

la kolayca avlanmalarına olanak sağlar ve olağanüstü kalın yağ tabakaları sayesinde öldükten

sonra da su yüzeyinde kalıp batmamaları, av işini kolaylaştırırdı -balinacılar da işte bu

tabakadan yağ elde ederdi. Eski Dünya'da, Karanlık Çağlar'dan Rönesans'a, kandilleri,

ticari amaçlı avlanan büyük balinaların ilki olan E. glacialis ışıldattı. On altıncı yüzyıla gelindiğin

de Avrupalılar, Kuzey Atlas Okyanusu'nun doğu kesimindeki balinaların çoğunu öldürmüş,

Kuzey Amerika kıyısına yönelmişti. Balinacılar Labrador'da istasyonlar kurup, bilinmeyen

sayıda balen balinasının yanı sıra sayıları 25 ila 40 bin arasında değişen Grönland balinasını

 da (Balaena mysticetus) avladı (Grönland balinası, balen balinası ile akraba idi ve benzer

 görünümlü bu iki dev, kayıtlarda nadiren ayrı ayrı geçerdi).

 

 

 

 

 

 

Çin de Taipeng tapınağında İnsanların beynini dinlendirmek için yapılan bahçe düzenlemeleri

Burada yapılan şekilleri inceleyen ve seyredenlerin beyinleri her türlü stresden

Uzaklaşıp yenileniyor

 

 

 

 

Burhan Zihni SANUS